Ελληνιστικη εποχη

Oι Έλληνες μετακινούνται στις περιοχές της περσικής αυτοκρατορίας και ιδρύουν καινούργιες πόλεις μαζί με νέα στοιχεία και με αυτόν τον τρόπο μπόρεσαν να συντελεστούν σημαντικές, φιλοσοφικές, πολιτιστικές, νομοθετικές, επιστημονικές και κοινωνικές αλλαγές .Σε αυτή την αλλαγή βοήθησε και η επίδραση των κυνικών, των επικούρειων και των στωικών φιλοσόφων. Κοινωνικοί και οικονομικοί οποίοι επέδρασαν θετικά στην άνοδο της μορφωτικής στάθμης των γυναικών.

Σε αντίθεση με την θέση της γυναίκας σε άλλους αρχαίους πολιτισμούς , συμπεριλαμβανομένου και εκείνου της Ελλάδας η αιγυπτιακή γυναίκα φαίνεται να απολάμβανε τα ίδια νομικά και οικονομικά δικαιώματα με τον Αιγύπτιο άνδρα , τουλάχιστον στη θεωρία. Αυτό το σκεπτικό ανακλάται στην αιγυπτιακή τέχνη και στις ιστορικές περιγραφές. Τα δικαιώματα της γυναίκας στην Αίγυπτο αναφέρονται σε όλους του τομείς της Αιγυπτιακής κοινωνίας από ιδιωτική περιουσία (γη , δούλους , αποθέματα , χρήματα) ως οικονομικές δραστηριότητες (επένδυση).Μπορούσε να διαχειρίζεται τα νόμιμα δικαιώματα της σύμφωνα με τη θέληση της. Είχε ελεύθερη βούληση , μπορούσε να πάρει διαζύγιο , να υιοθετήσει ένα παιδί χωρίς να χρειάζεται την συγκατάθεση άνδρα.

Μπορούσαν ακόμη να προσχωρούν στη σύνταξη δικανικών πράξεων να επιδίδονται σε οικονομικές συναλλαγγές, να υπογραφούν οι ίδιες το έγγραφο επισημοποίησης του γάμου. τούτοι Έτσι οι βασίλισσες Βερενίκη Β και η Αρσινόη Β που ήταν κόρες αριστοκρατικών οικογενειών της Αλεξάνδρειας, λατρεύονταν ως θεότητες αφού πρώτα διορίζονταν ιέρειες, . Οι γυναίκες δεν μπορούσαν να ασκήσουν εξουσία εκτός αν υπήρχε μονάρχης,ο ρόλος τους ήταν για τη δημιουργία δυναστικών δεσμών. Η Αρσινόη Β’ είχε την ιδία δύναμη με τους βασιλιάδες.Στην πολιτική δράση αποδεικνύονται αποτελεσματικές όσο και οι άνδρες. Η Βερενίκη Β’ της Αιγύπτου άσκησε πολιτική επιρροή έβαλε τη σφραγίδα της στην ποίηση στη θρησκεία και ενέπνευσε τον Καλλίμαχο. Δολοφονήθηκε όπως και πολλές άλλες μετά τον θάνατο του σύζυγο της Πτολεμαίου Γ'. Η Κλεοπάτρα Ζ' κατάφερε να επιβληθεί στον Ιούλιο Καίσαρα και να ανακηρυχτεί μαζί με τον αδελφό τηςβασιλιάδες. Μετά την ήττα στο Άκτιο, προτίμησε το θάνατο αποφεύγοντας να χρησιμοποιηθεί ως λάφυρο προς επίδειξη στον θρίαμβο από τον Οκταβιανό.

Στην αρχαία Ρώμη, τη νομική θέση της γυναίκας χαρακτήριζε η πλήρης υποταγή στην εξουσία πρώτα του πατέρα ή του αδελφού και αργότερα του συζύγου, ο οποίος ασκούσε πατριαρχική εξουσία(patria potestas)πάνω στη σύζυγο. Στα μάτια του νόμου οι γυναίκες ήταν πλάσματα ασθενή(imbeciles).Αυτό τους έδινε σε ορισμένες περιπτώσεις τη δυνατότητα να επικαλούνται ως ελαφρυντικό την άγνοια του νόμου, αλλά τους στερούσε την νομική ικανότητα να υπογράφουν συμβόλαια ή διαθήκες ή να καταθέτουν ως μάρτυρες σε δικαστήρια. Δεν μπορούσαν επίσης να ασκήσουν δημόσιο λειτούργημα. Παρ’ όλα αυτά η κοινωνική θέση της Ρωμαίας Οικοδέσποινας ήταν υψηλή, ακόμη και στους παλαιότερους χρόνους. Βαθμιαία βελτίωσε επίσης την νομική θέση της, απέκτησε περισσότερη ελευθερία, μεγαλύτερη δύναμη. Στη ρωμαϊκή ιστορία, είναι πλήθος τα ονόματα γυναικών που διακρίθηκαν για τον ισχυρό χαρακτήρα, την ευφυία και την ανάμιξη τους σε πολιτικές ραδιουργίες.